Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η τελευταία δημοσίευση του Αλέξη Σταμάτη στα social media, λίγες μόλις ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, καθώς μέσα από ένα προσωπικό κείμενο μίλησε για την ελπίδα, την προσφορά και τη δύναμη της εθελοντικής αιμοδοσίας. Ο αγαπημένος συγγραφέας, που έδινε μάχη με μια σπάνια αιματολογική ασθένεια, δημοσίευσε ένα κείμενο εμπνευσμένο από την καθημερινότητά του, στο νοσοκομείο.
Μέσα από λογοτεχνικές εικόνες περιέγραψε την αναμονή για μια μετάγγιση αίματος και τη σημασία της ανώνυμης προσφοράς ζωής. «Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση…», έγραφε στην αρχή της ανάρτησής του.
Χαρακτήριζε το αίμα ως τη μεγαλύτερη πράξη αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους, τονίζοντας πως ένας άγνωστος μπορεί να χαρίσει ελπίδα χωρίς να ζητήσει τίποτα ως αντάλλαγμα. «Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους… Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου. Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό… Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω… Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
Παρακαταθήκη ανθρωπιάς
Μετά την είδηση του θανάτου του, τα λόγια του απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς πολλοί στάθηκαν στο μήνυμα που άφησε για την αξία της εθελοντικής αιμοδοσίας και της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Ο Αλέξης Σταμάτης έφυγε από τη ζωή στα 67 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό λογοτεχνικό έργο αλλά και ένα τελευταίο κείμενο που συνεχίζει να συγκινεί όσους το διαβάζουν.
