“Ήμουν με έναν πάρα πολύ πλούσιο άνθρωπο. Πήρα τα βιβλία μου, πήρα το παιδί μου και έφυγα”, εξομολογείται η Χρύσα Ρώπα.
Στον καναπέ του Dot κάθισε την Κυριακή, απέναντι από τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, η Χρύσα Ρώπα. Η αγαπημένη ηθοποιός, με το χιούμορ που τη διακρίνει, μίλησε για όλα.
Θέση στην κουβέντα τους είχε, βέβαια, το θέμα της υιοθεσίας και πόσο δύσκολα πέρασε όταν έμαθε την αλήθεια. Η Χρύσα Ρώπα ανέφερε χαρακτηριστικά: «»Δύσκολα. Δύσκολα. Πρέπει να τρέξεις να φύγεις. Φεύγεις και γράφεις την καινούρια σελίδα. Τότε ο κόσμος πίστευε ότι μια υιοθεσία έπρεπε να μείνει κρυφή, να μη μάθει ποτέ κανείς. Το ψέμα αυτό υπήρξε καθοριστικό για τη μετέπειτα ζωή πολλών ανθρώπων. Γενικότερα εγώ, έκτοτε, με το ψέμα έχω ένα θέμα. Η ιστορία αυτή με έκανε ένα συναισθηματικό πρεζόνι».
Με αφορμή το ελληνικό κίνημα του MeToo, η Χρύσα Ρώπα αποκάλυψε μια ιστορία από το παρελθόν. «Στη σχολή ήμασταν από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ με μία ώρα κενό. Και στο δεύτερο και στο τρίτο έτος ακόμα, έμπαινε μέσα ο δάσκαλος και έλεγε: «Εδώ είσαι ακόμη; Δεν σε έδιωξαν»; Εμένα, ο Ανδρέας Βουτσινάς, όταν ήμουν στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας μπήκε μέσα και μου είπε «Εσύ γιατί είσαι ηθοποιός; Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να σου πει ότι εσύ δεν κάνεις γι’ αυτή τη δουλειά»; Μπροστά σε όλο τον θίασο. Πήγα μέσα στο δωμάτιο, άνοιξα το νερό στο μπάνιο, κάθισα κάτω και άρχισα να κλαίω. Πώς είναι ένα ζώο που ο κυνηγός δεν το σκοτώνει ακαριαία; Δεν άντεχα από τον πόνο. Βεβαίως, έφυγα από το ΔΗΠΕΘΕ. Εγώ για να γλιτώσω από αυτό έφυγα από το θέατρο. Ήταν εκπαραθύρωση. Αν το έπαιρνα τότε στα σοβαρά μπορεί και να μην έκανα αυτή τη δουλειά».
Για τον χωρισμό της στο παρελθόν, η Χρύσα Ρώπα ήταν σαφής: «Ήμουν με έναν πάρα πολύ πλούσιο άνθρωπο, όπου παρότι όλα οδηγούσαν στον χωρισμό, μετά δεν ήθελε να χωρίσουμε. Υπάρχουν αυτά τα ζευγάρια τα οποία δεν θα χωρίσουν ποτέ, γιατί πώς να φύγει αφού έχει όλες τις ανέσεις, τα εξοχικά στο νησί στο βουνό, τα αμάξια, ταξίδια, την ντουλάπα… Εγώ, πήρα τα βιβλία μου, πήρα το παιδί μου και έφυγα. Δεν θέλω τίποτα. Εγώ αυτό που θέλω είναι γαλήνη, να φάω γλυκό ψωμί. Μπορώ; Μπορώ! Είμαι στα ενοίκια και πολύ καλά κάνω. Δεν μετάνιωσα ποτέ».
