Απίστευτη τραγωδία για μία οικογένεια στην Πάτρα. Μέσα σε τρία χρόνια χρόνια έχασε και τα τρία παιδιά της.
Σύμφωνα με όσα έρχονται στη δημοσιότητα, τα τρία τελευταία χρόνια, η οικογένεια βίωνε ένα δράμα, έχοντας χάσει τα δύο παιδιά της.
Τώρα έσβησε το χαμόγελο και του τρίτου παιδιού του ζευγαριού, της εννιάχρονης κόρης τους, έπειτα από ολιγοήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Αθήνας.
Πρόκειται για την οικογένεια του ποδοσφαιριστή Μάνο Δασκαλάκη και της Ρούλας Πισπιρίγγου.
Τον Απρίλιο του 2019 έφυγε από τη ζωή η 3,5 χρόνων μικρή κόρη τους συγκλονίζοντας την κοινωνία της Πάτρας. Δέκα μέρες πριν φύγει από τη ζωή είχε διαγνωστεί με οξεία λευχαιμία και μπήκε εσπευσμένα να κάνει την πρώτη της χημειοθεραπεία, ενώ την Δεύτερη την έκανε στην Αθήνα όπου και νοσηλευόταν. Οι εξετάσεις της τότε ήταν πολύ καλές και δεν προμήνυαν την τραγωδία. Μία μέρα όμως, η μικρή κοιμήθηκε με την μητέρα της, άνοιξε κάποια στιγμή τα μάτια της, είπε κάτι και έφυγε από τη ζωή.
Τον περασμένο Μάρτιο χάθηκε και το μόλις 6 μηνών κοριτσάκι τους, ενώ τώρα ήταν η σειρά της τρίτης τους κόρης να φύγει από τη ζωή, δίνοντας μέχρι την τελευταία στιγμή σκληρή μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
“Εχουμε πάθει σοκ”
“Δεν προμήνυε κάτι. Τι να πω. Ακόμη και ο γονιδιακός έλεγχος που έγινε στην οικογένεια δεν έδειξε κάτι. Δεν βρήκαν στο εξωτερικό κάποια γενετική προδιάθεση” δηλώνει στην εφημερίδα
“Πελοπόννησος” ο Ανδρέας Ηλιάδης, διευθυντής του νοσοκομείου στο Ρίο. “Αιφνίδιο συμβάν” αυτή είναι η αιτία, όμως το περίεργο είναι ότι έχουμε τρία “αιφνίδια συμβάντα” σε τρία παιδιά, με τραγική κατάληξη στην ίδια οικογένεια” συνεχίζει ο κ. Ηλίαδης.
Σύμφωνα με πληροφορίες έχει ήδη ορισθεί να γίνει νεκροτομή της 9χρονης στην Πάτρα. Από την προϊσταμένη της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αγγελική Τσιόλα. Πρόθεση των επιστημόνων είναι να σταλούν κάποια όργανα σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. Να γίνει εκεί μια προσπάθεια ώστε να διαπιστωθεί αν υπήρχαν κρυμμένα γονιδιακά σύνδρομα. Τα οποία δεν έδιναν καν κάποια συμπτώματα. “Είναι κάποια πράγματα που γίνονται ξαφνικά και δεν τα προλαβαίνεις” καταλήγει ο κ. Ηλιάδης.
