Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός, που υπήρξε βουλευτής της ΝΔ στην κυβέρνηση Τζαννετάκη, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και επί μακρόν pρόεδρος του Μουσείου Σολομού και Επιφανών Ζακυνθίων. Θλίψη τόσο σε σε συγγενείς και φίλους όσο και στον πολιτικό κόσμο σκορπίζει η είδηση του θανάτου του.
Ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1934. Κατείχε την ιδιότητα του πρoέδρου της Ενώσεως των Ελλήνων τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών από το 2005, ενώ το 1971 εξέδιδε περιοδικό με το όνομα «Νέα Δημοκρατία».
Κωνσταντίνος Πυλαρινός: H πολιτική του σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1957 ως μέλος του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέχρι το 1963. Το 1967 ήταν σύμβουλος του υπουργείου Προεδρίας επί Κυβερνήσεως Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στήριξε τον αντιδικτατορικό αγώνα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος και γενικός γραμματέας της ΕΡΕ Εξωτερικού.
Μεταπολιτευτικά ανέλαβε πολύπλευρη πολιτική δράση. Διετέλεσε νομάρχης Μεσσηνίας (1974-76) και νομάρχης Θεσσαλονίκης (1976-80) την περίοδο των μεγάλων σεισμών και ο οποίος κατάφερε να κινήσει το θέμα του μετρό Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν ιδρυτής και γενικός γραμματέας του φορέα πολιτικού προβληματισμού «Ριζοσπαστικό Κίνημα» (1980-87). Διετέλεσε, επίσης, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας επί κυβερνήσεως Τζαννετάκη (1989), εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας (1989), γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών και εκπρόσωπος Τύπου της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη (1990-91), γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (1991-92). Από τη θέση του γενικού διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας (1992-93) ανέλαβε τη διοίκηση του κόμματος και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας κατά τις εκλογές του 1993.
Υπήρξε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (1991), ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (1991), πρόεδρος της Κοινωνίας Πολιτών για την Προστασία των Φυσικών Πόρων (1999), αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος «Maria Callas» και πρόεδρος του Συλλόγου Υποτροφιών «Μαρία Κάλλας» και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος από το 2004 έως το 2010.
Ήταν αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» την περίοδο από το 2008 έως το 2011.
Διετέλεσε σύμβουλος Οικονομικών και Οργανώσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος και γενικός διευθυντής των Οικονομικών και Τεχνικών Υπηρεσιών της (1998-2008).
