Η αγαπημένη ηθοποιός και πρόεδρος του Σπιτιού του Ηθοποιού από μόνη της αναφέρθηκε στις συναντήσεις που είχε με τον Μίχο και τη 12χρονη και μάλιστα παραδέχτηκε δημόσια ότι τους είχε συναντήσει 3-4 φορές.
«Δεν είμαι ιδιαίτερα έξυπνη αλλά είμαι έμπειρη και με απασχολεί πώς δεν μπόρεσα να καταλάβω ότι πίσω από αυτό το προσωπείο τι κρύβεται. Όταν μας έφερνε πράγματα, δεν μας έφερνε αυτός δηλαδή, μας έφερνε λοιπόν πράγματα από μία βιομηχανία. Τι είχαμε ανάγκη; Μας ρωτούσε από το τηλέφωνο εμένα και τον Πρέκα γιατί και τον Πρέκα τον κορόιδεψε, μας έλεγε «εκ μέρους του κυρίου Πρέκα, μπορούμε να σας φέρουμε αυτά;» και του είπα να τα φέρει.
Έρχεται μετά από δύο μέρες και φέρνει μόνο αναψυκτικά και μπισκότα και τραβάμε φωτογραφία και μας τραβά να λέμε ευχαριστώ και μετά μας λέει ”εγώ έχω ένα φτωχό σούπερ μάρκετ αλλά μπορώ να σας φέρνω καθαριστικά, χαρτιά και τέτοια”; Λέω ”σας ευχαριστούμε”. Συμβαίνει αυτό γιατί έχουμε ανάγκη στο Σπίτι του Ηθοποιού και όποιος το ακούει πρέπει να μας βοηθήσουν.
Πώς θα τα βγάλουμε πέρα; Έχουμε τριάντα άτομα και ενενήντα γεύματα την ημέρα. Πώς θα τα βγάλουμε πέρα; Τέλος πάντων. Μας φέρνει αυτός την άλλη φορά, βγάζει και φωτογραφία και μου λέει εμένα ”Κυρία Φόνσου επειδή θα απορείτε πώς τα φέρνω, θέλετε να πάρετε τα παιδιά και να έρθετε στο σούπερ μάρκετ μου στο Κολωνό να σας δούνε;” ”Ναι, λέω, να ρθούμε”.
Πήρα τρεις τέσσερις, πάμε εκεί και είχε ένα τραπέζι πάνω στην άσφαλτο. Βγαίνουν εκεί και μας βλέπανε και ”κυρία Φόνσου πώς διατηρείστε” και τέτοια… Τρώγαμε λοιπόν και έρχεται ένα κοριτσάκι πλάι μου. Η «κούκλα των αιώνων». Ένα κοριτσάκι με ένα πολύ ωραίο ποδήλατο. ”Αχ κυρία Φόνσου, ήρθα να σας πω ότι η μαμά μου είναι από την Τήνο, είμαστε 8 αδέλφια και δουλεύω εδώ, στον κύριο αυτό, κάνω θελήματα”. Και της λέω πόσο χρονών είσαι και πώς σε λένε και μου λέει «Είμαι 12 και με λένε Ε…». Και μου λέει ”έχω παίξει και στις οικογενειακές ιστορίες”. Και της λέω ”πας σχολείο;” και μου λέει ”πότε, πότε”.
