Παρόλο που οι γυναίκες συμμετέχουν στην αγορά εργασίας περισσότερο από ποτέ, αυτό δεν σημαίνει ότι το να είστε εργαζόμενη γυναίκα έχει γίνει πιο εύκολο. Εκτός από το ότι εξακολουθείτε να έρχεστε αντιμέτωπες με το χάσμα αμοιβών μεταξύ των φύλων, οι κοινωνικές νόρμες και τα έμφυλα στερεότυπα εξακολουθούν να διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα μιας εργαζόμενης γυναίκας.
Ένα άρθρο των New York Times το 2015 εξέτασε τις επιπτώσεις που έχει η εργασία στις γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράλληλα εξέτασε και σε ποια επαγγέλματα απασχολούνται οι περισσότερες γυναίκες και σε ποια όχι. Η έρευνα διαπίστωσε ότι, ενώ οι άνδρες επηρεάζονται αρνητικά από την ανεργία, οι γυναίκες, αντίθετα, φαίνεται να αισθάνονται καλύτερα όταν δεν εργάζονται.
Η ανεργία ως επιλογή ευεξίας για τις γυναίκες
Οι γυναίκες, που δεν εργάζονταν, είχαν καλύτερη κοινωνική ζωή και βελτιωμένη υγεία, σύμφωνα με την έρευνα. Οι άνδρες, αντίθετα, αισθάνονταν ότι η ανεργία συνοδευόταν από επιδείνωση της υγείας τους, απλώς και μόνο επειδή δεν είχαν κάποια μόνιμη απασχόληση. Παράλληλα, θεωρούσαν ότι και οι σχέσεις τους επηρεάζονταν αρνητικά, όταν έμεναν εκτός εργασίας.
Από το Μανχάταν μέχρι το Σολτ Λέικ Σίτι: Το παράδοξο της ευμάρειας
Σε εύπορες και θρησκευόμενες περιοχές, το ποσοστό ανεργίας των γυναικών τείνει να είναι υψηλότερο, κυρίως λόγω της αντίληψης της «μητέρας που μένει στο σπίτι». Για παράδειγμα, στο Σολτ Λέικ Σίτι, το 90% των ανδρών εργάζεται, σε σύγκριση με μόλις το 30% των γυναικών. Στο πιο εύπορο οικοδομικό τετράγωνο του Μανχάταν, μόνο οι μισές γυναίκες είναι επαγγελματικά ενεργές.
Ωστόσο, η περιοχή της Νέας Αγγλίας, η οποία συνολικά θεωρείται αρκετά εύπορη, παρουσιάζει υψηλά ποσοστά απασχόλησης για τις γυναίκες, παρά το άνετο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο που επικρατεί εκεί. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο λόγος είναι ότι η Νέα Αγγλία αποτελεί μία ιδιαίτερα μορφωμένη περιοχή. Γενικότερα, οι βορειοανατολικές πολιτείες θεωρούνται το πιο μορφωμένο τμήμα της χώρας.
Όχι και τόσο απροσδόκητα, υψηλά ποσοστά ανεργίας -τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες- παρατηρούνται επίσης σε περιοχές που πλήττονται από τη φτώχεια, όπως ο Βαθύς Νότος, η περιοχή της Απαλάχιας και το εσωτερικό τμήμα των νοτιοδυτικών πολιτειών.
Ωστόσο, για να γίνει ακόμη πιο σαφές πόσο σύνθετο είναι το ζήτημα, οι πιθανότητες μια γυναίκα να είναι άνεργη σε αυτές τις πιο φτωχές περιοχές είναι αντίστοιχες με το ποσοστό ανεργίας στο προαναφερθέν πιο εύπορο οικοδομικό τετράγωνο του Μανχάταν. Παράδοξο, αλλά αληθινό.
Τα έμφυλα στερεότυπα και ο ρόλος του «κουβαλητή»
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι, παρόλο που η κοινωνία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο ως προς τη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας σε ισότιμη βάση, πολλά εξακολουθούν να παραμένουν ίδια. Οι άνδρες, που έχουν μεγαλώσει με την προσδοκία να είναι οι «κουβαλητές» της οικογένειας, δεν αισθάνονται καλά όταν είναι άνεργοι. Οι γυναίκες, από την άλλη, που παραδοσιακά έχουν τον ρόλο της μητέρας και της νοικοκυράς, φαίνεται κατά μέσο όρο να βρίσκουν μεγαλύτερη ικανοποίηση σε αυτόν τον ρόλο, φυσικά, με πολλές εξαιρέσεις.
Οι γυναίκες εξακολουθούν να δίνουν αγώνα για να βρεθούν σε ισότιμη θέση με τους άνδρες, ενώ οι πιο φτωχές κοινότητες, παρά τις προσπάθειές τους, δυσκολεύονται να αποκτήσουν τις προϋποθέσεις για να ευημερήσουν πραγματικά. Όταν μπαίνουν στη μέση και τα παιδιά, το άγχος – οικονομικό και όχι μόνο – αυξάνεται ακόμη περισσότερο, προσθέτοντας νέες δυσκολίες στις ήδη υπάρχουσες.
Θα ήταν ιδανικό να υπήρχε ένα πιο ισορροπημένο εργασιακό περιβάλλον, όμως είναι μάλλον σαφές ότι ορισμένα άρθρα στο διαδίκτυο δεν πρόκειται να δημιουργήσουν ξαφνικά πληθώρα νέων θέσεων εργασίας για τις γυναίκες.
