Τραγωδία στην Ιταλία, όπου μια 46χρονη γυναίκα πήδηξε από το μπαλκόνι του σπιτιού της μαζί με τα 3 παιδιά της. Η γυναίκα και τα δύο παιδιά έχασαν τη ζωή τους, ενώ η 6χρονη νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Όπως αναφέρει η La Repubblica, η 46χρονη σηκώθηκε στη μέση της νύχτας, πήρε τα τρία κοιμισμένα παιδιά της, άνοιξε το μπαλκόνι, τα πέταξε στο κενό από τον τρίτο όροφο και μετά τα ακολούθησε. Η τραγωδία χτύπησε τη νύχτα στο Καταντζάρο, όπου η 46χρονη Άννα πέθανε μαζί με δύο από τα τρία παιδιά της, ένα μωρό μόλις 4 μηνών (γεννήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο) και ένα 4χρονο αγόρι. Η τρίτη κόρη της, 6 ετών, νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου στην πρωτεύουσα της Καλαβρίας, αφού υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.
Ο σύζυγος ήταν στο σπίτι όταν συνέβησαν όλα. Όπως ανέφερε στην εισαγγελέα Graziella Viscomi και στους αστυνομικούς σοκαρισμένος, κοιμόταν, νομίζοντας ότι η γυναίκα του ήταν δίπλα του, όταν ξύπνησε ξαφνικά από τον ήχο ενός κρότου. Τότε είδε το παράθυρο ανοιχτό. Αμέσως έτρεξε στον δρόμο και προσπάθησε να επαναφέρει στη ζωή τα παιδιά, με τη βοήθεια γειτόνων που έσπευσαν να βοηθήσουν. Αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για τα δύο μικρότερα.
Είχε διαγνωστεί με επιλόχειο κατάθλιψη
Η γυναίκα, εργαζόμενη σε οίκο ευγηρίας, γνωστή στη γειτονιά ως ένα ήσυχο, συγκρατημένο και εξαιρετικά θρησκευόμενο άτομο, έπασχε από ήπιες ψυχιατρικές διαταραχές. Η τελευταία της εγκυμοσύνη την είχε επηρεάσει βαθιά και είχε διαγνωστεί με επιλόχειο κατάθλιψη, αλλά —λένε όσοι τη γνώριζαν— αρνήθηκε να ακολουθήσει θεραπεία από φόβο μήπως της πάρουν τα παιδιά της.
Οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου δεν έλαβαν ποτέ καμία αναφορά.
«Πάντα είχε αυτόν τον μεγάλο φόβο για τα παιδιά»
Η ζωή της 46χρονης, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στα παιδιά της, το σπίτι της και την τοπική ενορία. «Ερχόταν συχνά εδώ στην εκκλησία, ειδικά πριν παντρευτεί», εξηγεί ο ιερέας της ενορίας, Ντον Βιντσέντσο.
«Αργότερα, με τη δουλειά και τα παιδιά της, είχε λιγότερο χρόνο. Είχε αρχίσει να έρχεται συχνά πρόσφατα, μετά την τελευταία της εγκυμοσύνη επειδή ήταν σε άδεια μητρότητας. Πάντα είχε αυτόν τον μεγάλο φόβο για τα παιδιά. Τη συμβούλευσα να ζητήσει υποστήριξη, να ζητήσει βοήθεια, αλλά φοβόταν».
