Ο Απόστολος Γκλέτσος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή “Χαμογέλα και Πάλι” και μίλησε για όλους και για όλα στη Σίσσυ Χρηστίδου και στους συνεργάτες της.
Μεταξύ άλλων, ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στον Γιώργο Μαζωνάκη και στις πρακτικές που παρουσιάζονται ως εναλλακτικές θεραπείες.
«Με αφορά η πολιτική, γιατί ενδιαφέρομαι για την κοινωνία που ζω. Θέλω να δω πως πάνε τα πράγματα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ένας υπουργός Υγείας και έχει μια μεγάλη υπευθυνότητα απέναντι στην κοινωνία. Είναι ένα σοβαρό χαρτοφυλάκιο αυτό. Και πρέπει να αναλάβει μια μεγάλη ευθύνη, και να δει τα πράγματα από ένα σοβαρό πρίσμα.
Δεν μπορούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να είναι παντού και πάντα όλο το 24ωρο και κάθε μέρα. Γιατί το έγκλημα είναι πάντα “μπροστά” από κάθε ελεγκτικό μηχανισμό. Βεβαίως πρέπει να γίνονται έλεγχοι και να είναι συνεχόμενοι. Το ότι ο έλεγχος έπεσε στις πλάτες του ΙΣΑ και όχι στο υπουργείο είναι θεσμικό ατόπημα, το αποφάσισε η Βουλή με νόμο», είπε αρχικά ο Απόστολος Γκλέτσος.
Ο Απόστολος Γκλέτσος πρόσθεσε στη συνέχεια: «Δυστυχώς, το πεδίο έδειξε ότι είχαμε κι άλλο κρούσμα πριν από δύο χρόνια. Μια συμπολίτισσά μας, μια ποινικολόγος, άφησε την τελευταία της πνοή σε παρόμοιο περιστατικό. Εγώ έχω χάσει πολύ καλή μου φίλη με αντίστοιχο τρόπο. Σ’ ένα τέτοιο ιατρείο. Πρέπει να έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας. Όταν στήνεται ένα δωμάτιο και βαφτίζεται ιατρείο και μέσα είναι κάποιος “γιατρός” χωρίς ειδικότητα και φέρνει ένα μηχάνημα, θα πάω να μπω και να βάλω το αίμα μου σε “σειρά”; Το αίμα μας είναι η ζωή μας και να στρεσάρω τα όργανά μου και κυρίως την καρδιά μου; Αν είναι δυνατόν. Την ζωή μου; Δεν μιλάω για τον Γιώργο Μαζωνάκη αλλά γενικά.
Έχω πάει να μου πουν τα χαρτιά κι εγώ, αλλά δεν έθεσα τη ζωή μου σε κίνδυνο. Θα σας πω κάτι: εγώ δεν είμαι ο μέσος όρος, επειδή όταν είχα προβλήματα στην υγεία μου είμαι πολύ υποψιασμένος. Όταν βλέπω ότι ένας άνθρωπος μπαίνει σε ένα δωμάτιο και του λέει “κάτσε να σου βγάλω το αίμα”, ουσιαστικά αιμοκάθαρση, πάνε σε ειδικά νοσοκομεία, είναι δίπλα εντατικές, και θα μπαίνω εγώ με τίποτα; Όμως εγώ έχω μεγάλη εκπαίδευση στο τι σημαίνει ιατρική πράξη. Τα κοστολογημένα θαύματα δεν είναι θαύματα. Δεν υπάρχουν. Οι γιατροί θα σου πουν ως επιστήμονες τι μπορούν να κάνουν σκαλί-σκαλί. Ήταν άδικος ο χαμός του Γιώργου Μαζωνάκη. Τον ήξερα τον Γιώργο, ήταν ένα καταπληκτικό και θαυμάσιο παιδί. Μετά από αυτό, ας ξυπνήσουμε: δεν υπάρχουν θαύματα, κοστολογημένα θαύματα».
Ο ξαφνικός θάνατος της στιχουργού που οδήγησε στην καταδίκη γιατρού
Η υπόθεση θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση το ερώτημα, καθώς και τον αδόκητο θάνατο της στιχουργού Ιφιγένειας Γιαννοπούλου, μετά από επίσκεψή της σε ενδοκρινολόγο, μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει τον καλλιτεχνικό κόσμο και είχε απασχολήσει επί χρόνια τη Δικαιοσύνη.
Η γνωστή στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός πέθανε αιφνιδίως στις 24 Ιουνίου 2004, ενώ είχε επισκεφθεί ιδιωτικό ιατρείο ενδοκρινολόγου στη Φωκίωνος Νέγρη. Τα αίτια του θανάτου προήλθαν από αλλεργικό σοκ που η γυναίκα υπέστη έπειτα από ένεση, όπως υποστήριζε από την αρχή το οικογενειακό της περιβάλλον. Τα ακριβή αίτια, ωστόσο, δεν είχαν αποσαφηνιστεί από την πρώτη στιγμή.
Στο επίκεντρο της έρευνας βρέθηκε η ιατρική πράξη που είχε προηγηθεί του θανάτου και το σκεύασμα που, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν αργότερα στη δίκη, είχε χορηγηθεί στην Ιφιγένεια Γιαννοπούλου.
Η γιατρός τής χορήγησε ενέσιμο σκεύασμα που κυκλοφορούσε παράνομα στην Ελλάδα, δεν ήταν εγκεκριμένο από τον ΕΟΦ και είχε εισαχθεί από τη Ρωσία.
Η υπόθεση παρέμεινε ανοιχτή για χρόνια. Σε αυτό συνετέλεσαν και τα ελλιπή στοιχεία που παρουσίασε η ιατροδικαστική εξέταση. Οι δικαστικές αρχές εξέτασαν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χορηγήθηκε το σκεύασμα και κατά πόσον υπήρχε ευθύνη της γιατρού για την εξέλιξη που ακολούθησε.
Μια υπόθεση που κράτησε πέντε χρόνια
Από την πρώτη είδηση του θανάτου, τον Ιούνιο του 2004, μέχρι την πρωτόδικη απόφαση του 2009, η υπόθεση της Ιφιγένειας Γιαννοπούλου πέρασε από διαφορετικά στάδια.
Στις πρώτες ώρες υπήρχε η πληροφορία για πιθανό αλλεργικό σοκ. Ακολούθησαν η διερεύνηση των συνθηκών του θανάτου, η εξέταση του σκευάσματος και, τελικά, η ποινική διαδικασία, που κατέληξε στην πρωτόδικη καταδίκη της γιατρού.
Τον Φεβρουάριο του 2009, σχεδόν πέντε χρόνια μετά τον θάνατο της Ιφιγένειας Γιαννοπούλου, ξεκίνησε η δίκη της γιατρού. Η κατηγορία ήταν ανθρωποκτονία από αμέλεια. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, η κατηγορία στηριζόταν, μεταξύ άλλων, στην άποψη ότι η γιατρός δεν είχε ελέγξει επαρκώς το επίμαχο σκεύασμα και τις πιθανές παρενέργειές του πριν από τη χορήγησή του. Τον Ιούνιο του 2009 το δικαστήριο έκρινε ένοχη την κατηγορούμενη για ανθρωποκτονία από αμέλεια και της επέβαλε ποινή φυλάκισης δυόμισι ετών. Η γιατρός άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερη με αναστολή εκτέλεσης της ποινής.
