Άγριες Μέλισσες: Ο Δούκας νεκρός από ανακοπή – Η Mυρσίνη θρηνεί και χάνει το μυαλό της
Άγριες Μέλισσες: Οδυνηρό το τέλος του Δούκα με τη Μυρσινή να θρηνεί για το τέλος του. Χάνει το μυαλό της και ο εφιάλτης έχει ήδη ξεκινήσει.
Ο Δούκας Σεβαστός, ο ξακουστός άρχοντας του κάμπου, θα μπει τελικά φυλακή για τα εγκλήματα του και το τέλος θα του το δώσει η ίδια η Αντιγόνη, η οποία θα παραδεχτεί πως είχε ψευδομαρτυρήσει για χάρη του.
Όλα θα, αρχίσουν από τα στοιχεία που η Πηνελόπη καταφέρνει τελικά να συλλέξει και που αφορούν τη δολοφονία του Αλέξη Γραμματικού αλλά και του Θέμελη και εκεί είναι που θα χρειαστεί τη βοήθεια της πρώην συντρόφου του πατέρα της. Άλλωστε εκείνη της είχε δώσει την υπόσχεση πως αν ποτέ τη χρειαστεί, αυτή τη φορά θα τη βοηθήσει να βρει την άκρη του νήματος και επιτέλους οι ένοχοι να τιμωρηθούν.
Ετσι, αυτή η στιγμή έρχεται και η Πηνελόπη ζητά από την Αντιγόνη να βρεθεί στο πλευρό της. Πράγματι εκείνη καταθέτει την αλήθεια ότι δηλαδή ψευδομαρτύρησε για το βράδυ του φόνου του Θέμελη, ενώ αποκαλύπτει και όλα όσα έμαθε για την εμπλοκή και την ενοχή του Δούκα για το δυσάρεστο αυτό γεγονός.
Η αρχή του τέλους για τον Δούκα Σεβαστό έχει αρχίσει και εκείνος περνάει ξανά από δίκη, αλλά αυτή τη φορά όλα τα στοιχεία είναι και εναντίον του και αδιάσειστα, χωρίς την παραμικρά αμφισβήτηση. Η τιμωρία για τον άλλοτε ισχυρό άντρα θα είναι τα ισόβια! Ο Νικηφόρος, ο Κωνσταντής και η Πηνελόπη θα έχουν μια γλυκόπικρη γεύση από αυτή την ετυμηγορία.
Ως Σεβαστός χαίρονται που τιμωρήθηκε για τα εγκλήματα του, αλλά ως πατέρας τους νιώθουν πίκρα για όλα! Από την άλλη, η Μυρσίνη φέρει βαρέως αυτή την απόφαση. Μένει μόνη της, χωρίς άντρα, χωρίς παιδιά και χωρίς περιουσία, με μόνη παρέα τις αναμνήσεις της και την Αγορίτσα, που θα συνεχίσει να τη φροντίζει. Η αρχόντισσα του Διαφανίου θα χάσει το μυαλό της και θα γίνει σκιά του εαυτού της.
Ό μεγαλύτερος της φόβος, να μην πεθάνει σαν την πεθερά της, γίνεται πραγματικότητα. Και μέσα σε όλα το τελειωτικό χτύπημα έρχεται όταν οι Σεβαστοί μαθαίνουν πως ο Δούκας πέθανε στο κελί του από ανακοπή καρδιάς. Ο ίδιος δεν άντεξε το βάρος όλων όσων έκανε και η καρδιά του τελικά τον πρόδωσε.
Κάτι βέβαια που λειτούργησε λυτρωτικά για εκείνον καθώς οι μόνες σκέψεις που έκανε το κελί ήταν τα τρομερά εγκλήματα του και οι ενοχές για τις τόσες ζωές που άδικα κατέστρεψε. Τα παιδιά του συγκλονίζονται και τον θρηνούν, άλλωστε το αίμα νερό δεν γίνεται. Όπως και η Μυρσίνη που όσα κι αν συνέβησαν μεταξύ τους, όσα βαρώ λόγια κι αν αντάλλαξαν, εκείνος ήταν πάντα ο άντρας της ζωής της.
Και χωρίς εκείνον η ζωή και για αυτήν δεν έχει κανένα νόημα πια…
