Στο Ανώτατο Δικαστήριο του Όκλαντ γράφτηκε ο επίλογος στην σοκαριστική υπόθεση παιδοκτονίας με δράστιδα μία 43χρονη Νεοζηλανδή, η η οποία κρίθηκε ένοχη ότι σκότωσε τα δύο παιδιά της.
Τον Ιούνιο του 2018, η Χακιούνγκ Λι, έδωσε στα δύο παιδιά της, την οκτάχρονη Γιούνα Τζο και την εξάχρονη Μίνου Τζο, υπερβολική δόση συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Αφού τα παιδιά πέθαναν, τοποθέτησε τα άψυχα σώματά τους σε βαλίτσες τις οποίες έκρυβε επί τέσσερα χρόνια σε μία εγκαταλελειμμένη αποθήκη.
“Δεν έχω παιδιά”
Οι σοροί των παιδιών βρέθηκαν τον Αύγουστο του 2022. Η μητέρα τους, είχε εν τω μεταξύ, διαφύγει από τη χώρα και είχε εγκατασταθεί στη Νότια Κορέα. Κόβοντας την επαφή με φίλους και συγγενείς, η Λι ήταν αδύνατο να εντοπιστεί. Τελικά, όμως βρέθηκε από τη μητέρα της σε νοσοκομείο καθώς κάποια στιγμή εισήχθη σε κλινική για ψυχιατρική θεραπεία το 2022.
Η μητέρα της Λι και ο πάστορας της μητέρας της τη ρώτησαν πού βρίσκονταν τα παιδιά της. Η γυναίκα απαντούσε μονότονα: “Δεν έχω παιδιά”.
Η παιδοκτόνος συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2022 στη Νότια Κορέα και εκδόθηκε στη Νέα Ζηλανδία, μετά από επίσημο αίτημα επιστροφής της στη χώρα για να δικαστεί.
Η σοκαριστική ανακάλυψη της Γιούνα και της Μίνου έγινε όταν η Λι άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και, το 2022, σταμάτησε να πληρώνει ενοίκια για την αποθήκη στο Όκλαντ. Κάποια στιγμή, το περιεχόμενο της αποθήκης πουλήθηκε στο διαδίκτυο και κάποιοι άνθρωποι αγόρασαν τις κλειστές βαλίτσες. Μόνο που όταν τις άνοιξαν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα φρικιαστικό θέαμα.
Μάρτυρες κατέθεσαν στο δικαστήριο ότι και τα δύο παιδιά ήταν ντυμένα και τυλιγμένα, το καθένα ξεχωριστά με πολλαπλές στρώσεις πλαστικού.
Έκθεση νεκροτομής αποκάλυψε ότι ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία θανάτου των δύο παιδιών, λόγω των τεσσάρων ετών που είχαν περάσει μεταξύ της δολοφονίας τους και της ανακάλυψης των σορών τους. Ιατροδικαστής που κατέθεσε στο δικαστήριο δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν τα παιδιά είχαν πεθάνει λόγω υπερβολικής δόσης ή αν το φάρμακο χρησιμοποιήθηκε για να τα καταστήσει ανίκανα πριν από τον “θάνατό τους με άλλο τρόπο”.
Το 2022, η Λι, η οποία είναι πολίτης της Νέας Ζηλανδίας, είχε αλλάξει το όνομά της. Ενώπιον του δικαστηρίου, ομολόγησε την πράξη της, ωστόσο, οι συνήγοροί της υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να της αναγνωριστεί το ακαταλόγιστο λόγω ψυχικής νόσου.
Η υπερασπιστική γραμμή των συνηγόρων της βασίστηκε στο πώς βίωσε την απώλεια του συζύγου της από καρκίνο το 2017, γεγονός που, όπως είπαν την κατέστρεψε και ότι μέσα στον παραλογισμό της πίστεψε ότι ήταν “ηθικό σωστό” να σκοτώσει τα παιδιά της.
Ο συνήγορος δήλωσε στο δικαστήριο ότι η μητέρα δύο παιδιών είχε καταβληθεί ψυχικά μετά τον θάνατο του συζύγου της από καρκίνο το 2017, και ότι πίστευε ότι το “ηθικά σωστό” ήταν να σκοτώσει τα παιδιά της.
Είπαν επίσης, ότι μετά τον θάνατο του Ίαν Τζο από καρκίνο το 2017, περίπου έξι μήνες πριν η Λι προβεί στην αποτρόπαια πράξη της, φοβόταν ότι θα αυτοκτονούσε και δεν ήθελε τα παιδιά της να την αντικρίσουν νεκρή.
Η δικαστής Βένινγκ αναγνώρισε ότι η ακροαματική διαδικασία θα προκαλούσε άγχος στη Λι και της έδωσε άδεια να την παρακολουθήσει από άλλη αίθουσα του δικαστηρίου, καθώς και να συμμετάσχει μέσω βιντεοκλήσης.
Παρά την αναγνώριση ορισμένων ελαφρυντικών, το δικαστήριο εξέδωσε ομόφωνη απόφαση και η Λι κρίθηκε ένοχη και για τις δύο κατηγορίες ανθρωποκτονίας.
Στη Νέα Ζηλανδία, η ανθρωποκτονία επισύρει υποχρεωτική ισόβια κάθειρξη, με ελάχιστη ποινή φυλάκισης 10 ετών πριν ένας καταδικασμένος δράστης δικαιούται να υποβάλει αίτηση για αποφυλάκιση υπό όρους.
