Οι γιγαντιαίες επιχείρησεις για τον εντοπισμό του υποβρυχίου Τιτάν έλαβαν τέλος με τον πιο δραματικό τρόπο. Οι πέντε επιβαίνοντες που ήθελαν να περιηγηθούν στο ναυάγιο του Τιτανικού δεν βρίσκονται πια στη ζωή, μετά από μία καταστροφική εσωτερική κατάρρευση του βαθυσκάφους. Συντρίμμια του υποβρυχίου εντοπίστηκαν χθες 400μ από τον Τιτανικό στον βυθό του Ατλαντικού, τα οποία σύμφωνα με τους ειδικούς αποτελούν μέρη του Τιτάνα.
Ανάμεσα στα θύματα του μοιραίου ταξιδιού είναι ο Πακιστανός επιχειρηματίας, Σαχζάντα Νταγούντ και ο 19χρονος γιος του Σουλεμάν Νταγούντ, τον οποίων η ιστορία κάνει το γύρο του κόσμου. Η θεία του 19χρονου, Αζμέχ Νταγούντ, μιλώντας στο NBC, αποκάλυψε ότι ότι το ταξίδι με το υποβρύχιο στο ναυάγιο του Τιτανικού ήταν δώρο του Σαχζάντα Νταγούντ προς το παιδί του του για την Γιορτή του Πατέρα, ενώ είπε, επίσης, ότι ο 19χρονος ήταν «τρομοκρατημένος» για το επικίνδυνο ταξίδι.
«Δεν ήθελε και πολύ να το κάνει. Ο Σουλεμάν πίστευε ότι δεν ήταν οκ όλο αυτό και δεν ένιωθε άνετα να το κάνει. Αλλά ήταν κάτι για την Γιορτή του Πατέρα. Ήταν μια εμπειρία για να τους φέρει πιο κοντά και ήθελε μια εμπειρία ζωής όπως και ο πατέρας του. Το ήθελε ο πατέρας του (σ.σ. αυτό το ταξίδι) και ο Σουλεμάν δέχθηκε. Θα έκανε τα πάντα για οποιονδήποτε» πρόσθεσε η θεία του 19χρονου.
Η θεία του Σουλεμάν Νταγούντ τόνισε ότι το μόνο που μπορεί να απαλύνει κάπως τον πόνο της είναι ότι ο θάνατος ήταν ακαριαίος και όχι αργός και βασανιστικός.
«Για να είμαι ειλικρινής, όσο και αν ακούγεται τρομακτικό, το να γνωρίζω ότι δεν είχαν χρόνο να καταλάβουν τι επρόκειτο να συμβεί, το ότι βρέθηκαν εκεί να χαίρονται ο ένας τον άλλο και ξαφνικά “μπουμ” και τέλος, το να γνωρίζω ότι ο Σουλεμάν μου δεν ένιωσε καθόλου πόνο είναι κάπως ανακουφιστικό» πρόσθεσε η θεία του.
Τον αδελφό της, Σαχζάντα τον περιέγραψε ως έναν «πολύτιμο άγγελο» και τόνισε ότι ενδιαφερόταν για το ναυάγιο του Τιτανικού από όταν ήταν έφηβος. «Ήταν η μεγαλύτερη επιθυμία του, το μεγαλύτερο όνειρό του. Το οποίο τελικά εκπλήρωσε με έναν μοναδικό τρόπο. Έγινε μέρος του μύθου του Τιτανικού και με αυτό το σκεπτικό ήταν ένας μοναδικός θάνατος» κατέληξε η Αζμέχ Νταγούντ.
